چرا ایرانی‌ها فکر می‌کنند باهوشند؟

این عقیده که: «ایرانی‌ها جزء باهوش‌ترین آدمای دنیان» یا حتی: «ایرانی‌ها باهوش‌ترینن» جزئی از رایج‌ترین باورها در میان عامه مردمه ایرانه. اما آیا واقعا ما ایرانی‌ها باهوش هستیم؟ اصلا چرا فکر می‌کنیم باهوش هستیم؟

من در این مقاله سعی دارم به این قبیل سوالات پاسخی بدم.


آیا ایرانی‌ها باهوش‌ترینند؟

اول باید بدونیم انواع زیادی از هوش وجود داره مثل: هوش هنری، هوش اجتماعی، هوش زبانی، هوش تخیلی-تصوری و… اما وقتی در بستر صحبت‌های روزمرّه از هوش یاد می‌شه بیشتر انگشت اشارش به هوشی که توانایی حل مسئله داره هست تا دیگر انواع هوش، پس معنای عامیانه هوش همون «هوش ریاضی» هست. یکی از روش‌ها برای اندازه‌گیری هوش ریاضی، آزمون بهرهٔ هوشی(IQ) هست که بیشترین استفاده رو در بین معیارها داره و معروف‌ترینشون هست. این آزمون یک عدد رو به عنوان بهرهٔ هوشی یا IQ شما برمی‌گردونه اما این عدد چه معنایی داره؟ برای معنا بخشیدن، این عدد رو به چند بازه تقسیم می‌کنن و اسمش رو طبقه‌بندی هوشی می‌ذارن:

بالاتر از 130 بسیار برتر
بین 120 تا 130 برتر
بین 110 تا 120 باهوش
بین 90 تا 110 معمولی
بین 80 تا 90 پایین‌تر از میانگین
بین 70 تا 80 کند ذهنی(مرزی)
زیر 70 عقب‌افتادگی

اما ایرانی‌ها در کجای این نمودار قرار می‌گیرن؟ بذارین خیالتون رو راحت کنم؛ فقط به لطف کشورهای آفریقایی هست که ما ایرانی‌ها جزء کم‌هوش‌ترین ملت‌های دنیا نیستیم! بیایید نگاهی بندازیم به نمودار هوش کشورهای دنیا:

نمودار بهره هوشی کشورهای دنیا

این نمودار نکات جالبی تو خودش داره، هوش لزوماً باعث پیشرفت نمی‌شه. مثلاً هوش کرهٔ شمالی جزء بالاترین ملت‌هاست و نزدیک به همسایهٔ خودش کرهٔ جنوبی هست. در حقیقت کرهٔ شمالی نهمین کشور باهوش در دنیاست! یا ویتنامی‌ها نسبتاً باهوشن و هوشی در حد اروپایی‌ها دارن اما کشور پیشرفته‌ای رو مالک نیستن. اما ایران چی؟ هوش ایرانی‌ها هم در این نمودار و هم در این‌جا و این‌جا و این‌جا عدد 84 رو نشون می‌ده یعنی در طبقه‌بندی هوش در قسمت «پایین‌تر از میانگین» قرار داره و جزء ملت‌های کم‌هوش جهان شناخته می‌شن. ایرانی‌ها در آمارها از میان 109 کشور رتبه 67 رو دارن که به هیچ وجه از نظر هوشی جای‌گاه خوبی نیست. حتی عرب‌های عراق که ایرانی‌ها بهشون توهین می‌کنن و احمق می‌خوننشون در معیار IQ رتبهٔ بیشتری از ما دارن گرچه که در کل عرب‌ها از نظر IQ کمی از ایرانی‌ها پایین‌ترند.

پس چرا ایرانی‌ها فکر می‌کنند باهوش‌ترینند؟

اول باید بدونیم آیا این باور مخصوص تمام ملت‌های جهان هست یا نه. من به شخصه از مردم ملت‌های مختلفی با بهرهٔ هوشی(IQ)‌های متفاوت این سوال رو کردم. گرچه که اکثر ملت‌ها این باور رو تو خودشون داشتن اما همشون؟ نه!

در ملت‌هایی با هوش متوسط به بالا:هلندی‌ها باور دارن که به صورت خیلی خاصی از باقی جوامع باهوش‌ترن و نابغه به حساب می‌یان. البته باید بدونیم هلندی‌ها هشتمین کشور جهان از نظر هوش ریاضی هستن و همین‌طور فرانسوی‌ها باور دارن که باهوش‌تر از بقیه هستن با این که در ردهٔ بیست‌و‌شش جهان قرار دارن. امّا آمریکایی‌ها این باور رو ندارن و برعکس، خیلی از آمریکایی‌ها فکر می‌کنن که ملتی کم‌هوش و احمق هستن و در فضای مجازی گاهی معروفن به این لقب و همین‌طور روس‌ها خودشون رو یه ملت «خنگ» می‌دونن و در طول تاریخ اول خودشون رو «خنگ‌های خوش‌شانس» نامیدن و بعد «خنگ‌های چرب‌زبان».

در ملت‌هایی با هوش پایین: ایرانی‌ها! ایرانی‌ها با هوشی پایین باور دارن که نخبه هستن و هندی‌ها فکر می‌کنن که هوش خیلی بالایی دارن(در حقیقت باهوش‌ترینن) و براشم دلایلی مثل: «ما صفر رو اختراع کردیم، ریاضیمون قوی بود» (مثال‌هایی شبیه به ایرانی‌ها) دارن ولی در واقع در رده هشتادوسوم جهانن. امّا عرب‌ها به نظر نمی‌رسه چنین عقیده‌ای رو داشته باشن، مثلاً یک عرب سعودی به من گفت: «نه اصلاً، ولی قطعاً از بهترین غذاهای دنیا رو داریم»، حتی طبق شنیده‌ها از دوستی که رابطهٔ مستقیمی با اعراب داره، اون‌ها نوعی از خود بیگانگی دارن*.

خوب پس ما می‌دونیم که تمام ملت‌ها این تفکر رو ندارن، اما بعضی آره و گاهی به شدت این عقیده درونشون هست، مثلاً هند. یک هندی می‌گفت زمانی که در مدرسه بوده معلشون مدام می‌گفته «هندی‌ها باهوش‌ترین نژاد جهان هستن» و این باور اون‌قدر عادی هست که حتی در اخبار(!!!) می‌شه پیداش کرد. زمانی که آزمون IQ اومده بود و هوش هندی‌ها جزء پایین‌ترین هوش‌های جهان شد هندی‌ها اعتراض کردن که این آزمون استاندارد نیست و مشکل داره چون زبان اصلیش انگلیسیه. بعد‌ها اما آزمون بسیار استاندارد IQ ساخته شد که تنها با اشکال کار می‌کرد و هیچ فرقی برای هیچ مردمی در جهان نداشت اما باز هم هوش هندی‌ها بسیار پایین‌ دراومد و باز هم هندی‌ها باور نکردن! در این بین، زمانی که داشتم راجع به خود برتر بینی هوشی جهانی ملت‌ها تحقیق می‌کردم گاهی چشمم به حرف‌های شبیه به: «اون‌هایی که به نظر، خودشون هوش و آگاهی کمتری دارن، تاکید بیشتری روی باهوش بودن ملتشون می‌کنن» می‌خورد اما هیچ وقت جدیش نگرفتم. تا زمانی که چشمم به این مقالهٔ افتاد که عنوانی ترس‌ناک داشت: «هر چقدر احمق‌تر باشید، بیشتر فکر می‌کنید که باهوش هستید»

چرا افراد نادان فکر می‌کنن که باهوش‌ هستند؟

عقل عادلانه‌ترین تقسیم دنیاست؛ چون هر کس فکر می‌کند بسیار به او داده شده. «رنه دکارت»

اون مقاله باعث شد من این مسئله رو از دیدگاه جدیدی ببینم. مقاله می‌گفت نه تنها در هوش بلکه در بقیه ویژگی‌ها هم انسان‌ها همین طور هستن، یعنی هر چقدر که ناشی‌تر باشن بیشتر فکر می‌کنن که حرفه‌ای هستن و خوب این خیلی جالبه! نه‌تنها این مقاله بلکه یک دکتر هندی هم در توضیح این که چرا مردمانش در این توهم به سر می‌برن نام یک اثر روان‌شناختی رو نام برد: «اثر دانینگ-کروگر». چیزی که در ادامه می‌خوام بگم یک چیز خیلی خلاصه هست. حقیقتش بحث زیادی در این هست که چرا وقتی یکی هوش کمی داره توهم باهوشی زیادی بهش دست می‌ده، این بحث ریزکاری‌های کمی نداره! اما وقتی این اثر رو بهتون بگم تا حدود خوبی متوجهش می‌شین.

این اثر به صورت خلاصه عنوان می‌کنه: «اگر کسی ادعایی بسیار بسیار زیاد دربارهٔ چیزی داره، احتمالاً چیزی از اون نمی‌دونه»**  یعنی اگر یک فرد اطلاعات بسیار کمی در مورد چیزی داشته باشه به خدای ادعا در اون تبدیل می‌شه و توجه داشته باشید که این اثر یک بیماری نیست که بعضی داشته باشن و بعضی نه! این یک اثر انسانی هست یعنی در همهٔ ما (کم یا زیاد) موجوده. به نمودار این اثر توجه کنین:

اثر دانینگ کروگر

این نمودار، نمودار اثر دانینگ-کروگر یا «اعتماد به نفس» بر حسب «دانش» هست. در مرحله اول کسی هیچ چیزی دربارهٔ چیزی نمی‌دونه یعنی دانشش صفر هست پس هیچ ادعایی نداره. اما تا یک کمی اطلاعات کسب می‌کنه اعتماد به نفسش به سقف می‌رسه و ادعای همه چیز بلدی می‌کنه. تنها کمی اطلاعات بیشتر کافیه تا اعتماد به نفسش خورد بشه، به این مرحله که از عرش به فرش می‌افته مرحله: «به خود آمدن» می‌گن، یعنی طرف می‌فهمه که جدا چیزی بارش نیست و فقط توهم دانایی داشته. از اون به بعد شیب نمودار خیلی کند می‌شه و هر چقدر فرد دانشش زیادتر می‌شه کمتر به ادعاش اضافه می‌شه و خیلی طول می‌کشه تا بتونه درباره‌ٔ اون چیز ادعایی بزرگ کنه.

پ.ن*: البته عرب‌های یک‌پارچه نیستن. مثلاً عرب‌های مصری خودشون رو مادر تمدن‌ها می‌دونن و باهوش‌ترین ملت‌ جهان.

پ.ن**: شبیه اون اصطلاح معروف: «هر کی بیشتر می‌دونه، ادعاش کمتره».

نویسندهِ کوچک
چی بگم ؟؟
نظری اگه داری خوش‌حال می‌شم بشنوم. البته اگه خونده باشیش که بعیده تو این زمان کم بشه!
نویسندهِ کوچک
قسمتی رو که جوابش رو نمیدونستم خوندم :)
♥ ممنون که می‌خونی
پرهام :
من یه رفیقی داشتم اول راهنمایی، معدلش ۱۴ و خره ای بود. یعنی حساب کن اول راهنمایی آدم معدلش ۱۴ باشه! ولی تو مدتی که هر روز باهاش دمخور بودم، گاهی تصمیمات هوشمدانه ای توی موقعیت های مختلف میگرفت که من حیرت میکردم از هوش و توانایی تخیلش. با اینکه من درسم هزار برابر بهتر بود ازش ولی عملا قبول کردم این آدم نوع دیگه ای از هوش رو داره که من به گرد پاش نمیرسم. میخوام بگم بعید نیست ایرانی ها توی اون نوع از هوشی که این رفیق ما داشت نمره ی بالایی داشته باشند. نمیدونم اسمش چیه. ولی گاهی جدا حس میکنم یه جور زرنگی توی اغلب مردم ایران هست، که من ندارم! شاسد برای همینه که ادعا میکنند باهوشند. شاید هم اشتباه میکنم. اون اثر داننیگ-کروگر رو دیده بودم قبلا خیلی جالبه. به نظرم بیشتر در همون زمینه ی مطالعه ی یک دانش درسته تا در مورد هوش.
نه من مقالاتی رو دیدم که از اون دربارهٔ هوش استفاده کرده بودن که به اون رسیدم. (یعنی از خودم نگفتم)

اون هوشی که دربارهٔ تصمیمات می‌گی فکر می‌کنم همون «حل مسئله» هست که تا حد زیادی به IQ ربط داره. ولی بخوام یه چیزی بگم باید بگم برعکس! معدل ربط خیلی زیادی به هوش نداره مخصوصا تو مراحلی مثل راهنمایی.

پ.ن: جالبه، خود هندی‌ها هم می‌گفتن: «ما خیلی زرنگیم»
پرهام :
پس همه اعتقاد دارند زرنگ اند! البته زرنگی یه جورایی منظورم آگاهی نسبت به اطراف بود، یه حالتی از شناسا بودن. کلا شناخت انسان ها سخته. انسان مثل طبیعت نیست که شناخته بشه، انسان تفسیر میشه، همین باعث میشه حس کنم تحقیقاتی که درباره ی خصوصیات انسان میکنن عین حقیقت نیست. راستی جالب بود که به آمریکایی ها اشاره کردی. اتفاقا جیمی کیمل مجری معروف هم یه برنامه داشت که میرفت تو خیابون یه نقشه نشان میداد از ملت میپرسید کره شمالی کجاست. هیچکس حتی نمیدونست حدودی کجای دنیاست کره ی شمالی. این رو توی یوتوب میدیدم بعد خود آمریکایی ها هم توی کامنت شروع کرده بودند به خودزنی که ما چرا انقدر احمقیم! چیز عجیبی بود اصلا. سرچ کنی where is north korea میاره اون ویدیو رو. یه چیز معروفی شده!
نمی‌دونم چطوری نتیجه گرفتی که: «همه اعتقاد دارن زرنگن» چون من فقط به هند اشاره کردم! ولی مثلاً همین آمریکایی‌ها این اعتقاد رو ندارن در مجموع.

آره دیدمش. کلا زیاد دیدم کلیپ‌هایی که می‌سازن دربارهٔ این که خنگن. خیلی جالبه که اونا از نظر هوشی باهوشن ولی خودشون، خودشون رو خنگ می‌دونن.
پرهام :
چرا متوجه تناقض حرفم نشدم؟:/ حق با توست. اشتباه کردم، میخواستم بگم این خودتیز بینی منحصر به ما نیست:)
آها عجب :)) مرسی.
در یا
ممنون بابت اطلاع رسانیت ...به ما هم تو مدرسه میگفتن ایرانیها باهوشترن. من الان رفتم رو فرش;)
از استیفن هاوکینگ میپرسن: مردم میگن که خیلی باهوشی، درست میگن؟؟ جواب میده: آدمایی که IQ شون رو به رخ میکشن، بازنده ان.
خواهش می‌کنم : )
البته منبعی هست که اون سخن هاوکینگه؟
همدم ماه
چه جالب بود! یاد این نقل قول از سقراط افتادم که میتونیم به همین ادعای هوش هم نسبتش بدیم :
هر چه جست و جو کردم ، کسی را نیافتم که به نادانی خویش اعتراف کند ، پس من که خود می دانم از همه نادان ترم ، داناترین مردمان هستم .
خوش اومدین.
در یا
آره ویدیوی مصاحبه باهاش رو دیدم
تو یوتیوب هست.
البته گفت ای کیوشون رو boast میکنن...میتونه غلو کردن درباره ش هم باشه معنیش.
آها، مرسی شقایق.
سپیده ___
خیلی مطلب جالبی بود...
واینکه داشتم تو کامنت ها میخوندم که یه دوستی درمورد همکلاسی راهنماییش میگفت و میگفت شاید هوش ایرانیا ازاین نوعه.نمیشه گفت که شاید اینجا بحث روی EQ باشه؟
و اینکه واقعا اینو قبول دارم و بهم ثابت شده که کسی که ادعای بیشتری داره توخالی تره..حالا تو هر زمینه ای
اصولا نمرات مدرسه به تلاش بیشتر ربط دارن تا به هوش ذاتی. بی‌تاثیر نیست ولی.
شیرین عبادی
آزمونی که گفتین همون آزمونیه که سال اول دبیرستان تو مدرسه میگیرن؟ :))))
نه.
آزمون iq صرفا هوشه و هیچ علمی توش دخیل نیست.
آقای رایمون
مرسی بابت پست
قربانت
شایورد
سلام
مقاله و مطلب جالبی بود
بلکه یه کم از پوست خودبزرگ بینی و تکبر بیاییم بیرون
به ما هم اینا رو القا کرده بودن که ملت باهوشی هستیم
شاید به این دلیل که ترغیبمون کنن به درس و موفقیت
ولی الان حس می کنم همون "زرنگی" منظورشون بوده
توی خاطرات تعدادی از مستشاران و جهانگردان-مخصوصا دوره صفویه و قاجاریه-به این موضوعات اشاره شده که ایرانیا هوش رو در زرنگی می بینن و سعی در کلاهبرداری از هم می کنن
بحث زیاده
حوصله کم
سلام، ما باید بعد از دیدن این نمودار بفهمیم که خیلی از کشورهای بسیار پیشرفته لزوماً در «هوش» برتر نیستن و هوش خیلی معمولی‌ای دارن. هر چقدر از نژادپرستی کم‌تر کنیم چشم‌هامون بیشتر باز می‌شه و مسیر درست‌تری رو قدم بر می‌داریم. ما قرار نیست ملت ویژه‌ای باشیم در جهان.

آره منم شنیدم. متاسفانه هنوزم هست تو ایران.
محمدمهدی طاهری
خیلی پست خوبی بود :)
البته توی دنیای ریاضی تفاوت هایی وجود داره ، روس ها نبوغ فوق العاده ای در ریاضی دارند ، و به طور کلی شرق اروپا و بخش هایی از خاورمیانه مثل مصر و ایران رو صاحب استعداد ریاضی می دونن :دی
البته آفریقایی ها در دسته بی استعداد ترین هان :))
شرق آسیا اون قدرا که باهوشن طبق این نمودار ریاضیاتشون خوب نیس :) مسابقات معتبر ریاضی جهانی مثل المپیاد میتونه تحقیق مناسبی باشه :) که البته هوش به تنهایی برای موفقیت کافی نیس، تلاش و محیط رشد هم خیلی تاثیر گذارن
فک می کنم معیار میانگین به تنهایی ملاک چندان خوبی نداشته باشه مثلا میانگین هوش یک درصد برتر هر کشور هم می تونه اطلاعات جالبی داشته باشه...
من به اون داستان دانینگ کروگر خیلی معتقدم :) تازه فکر می کنم عکسش هم صادق باشه ، اگه کسی در یک ویژگی دارای برتری باشه ، به سختی می تونه حتی بفهمه اون ویژگی چه معنایی داره
المپیاد ریاضی معیار خوبی برای سنجش IQ نیست. IQ اولین قانونش اینه که: «باید مستقل از هر علمی باشه» یعنی اگه به یک بی‌سواد باهوش هم بدی بتونه امتیاز «نخبه» رو بیاره.
چیزهایی که به درس و علم مربوط می‌شه بیشتر از هوش تاثیرشو از محیط می‌گیره. مثلا در المپیاد‌های علمی ایران تعداد طلاهای تهرانی‌ها از کل باقی کشور بیشتره ولی این نتیجه‌گیری کاملا اشتباهه که بگیم تهرانی‌ها باهوش‌ترن.
این در مورد جهان هم صدق می‌کنه. و در نهایت ما نباید جمعیت بسیار بسیار کوچک نخبه رو از دو کشور بگیریم و با هم مقایسه کنیم و تعمیمش بدیم به میانگین هوشی کل دو تا ملت! این کار اشتباه اندر اشتباهه.

در کل آزمون IQ نباید به هیچ علمی و زبانی وابسته باشه.
فاطمه
ایرانیا هوش هنری دارن بیشتر

با یه دوستی که خیلی باهوش بود حرف میزدم اون عقیدش این بود که هرکسی خودش میدونه باهوشه یانه ، خودشم معتقد بود خیلی خیلی باهوشه ...

شایدم این که فکر کنی باهوشی نذاره پیشرفت کنی ، ایران برا همین شاید اینجوریه .....
در مورد هوش هنری ایرانی‌ها منبعی ندارم! ولی تا جایی که تاریخ نشون می‌ده، ایرانی‌ها در هنر خاص و «باهوش» لقب نمی‌گیرن. حداقل از رنساس به این ور هنر دست اروپاییان بود و بس.

تو این مقاله منبعی گذاشتم که می‌گه این طور نیست و بسیاری از افرادی که فکر می‌کنن باهوشن در حقیقت بسیار کم‌هوشن!

مورد آخرم درست نیست. تو همین مقاله دو تا مثال از کشورهایی آوردم که فکر می‌کنن باهوشن اما پیشرفته هستن.
محمدمهدی طاهری
البته منظورم این نبود که تعمیم بدیم، ولی همیشه ی سری آدم خاص هستن که توی یک کشور همه چیو تغییر میدن و باعث پیشرفت میشن ، ایران هیچی ولی حداقل یک تعداد کمی از روس ها نابغه های عجیب غریبی هستن که شاید تو دنیا بی نظیر باشن... فکر می کردم iq روس ها بالا باشه این قدر که کار های عجیب ازشون دیدم کلا برام غریب بود این نموداره :))
روسیه هم بزرگ‌تر از اونی هست که یک دست باشن. توشون گروه‌ها و نژادهای متفاوتی هست‌.
البته تو نمودارم جز کشورهایی با هوش خوب هستن.
حمید
این انگاره که ایرانیا خیلی باهوشند فقط باعث شده که دست از کار و تلاش بکشن و هیچ کار و هیچ هدفی برای ایندشون نداشته باشن:|
آره منم این حس رو تو جامعه دارم.
کنت مونت کریستو
یاد حرفی افتادم که دوستم میگفت
«یه ضرب المثل نمیدونم کجایی بود که میگفت وقتی لیسانس میگیری فکر میکنی همه چی بلدی، وقتی فوق لیسانس میگیری میفهمی هیچی بلد نیستی، وقتی دکترا میگیری میفهمی هیشکی هیچی بلد نیست :))»
سروش .
داستان هوش تو ایران واقعا جالبه. ما سال ها با این توهم زندگی کردیم که سطح هوش خیلی بالایی داریم و استدلالمون هم معمولا صرفا اشاره به معدود افراد موفق یا باهوش ایرانی بوده که از ساده ترین خطاهای منطقیه.
تقریبا اکثر تحقیقات تاثیر محیط رو روی هوش تایید می کنن. برای همین ای کاش هر چه زودتر از این تصور غلط باهوش بودن خارج بشیم تا دست کم شروع کنیم به برنامه ریزی برای رشد. البته جدا از میانگین هوش 84 ایران، باید یک نکته ی دیگه رو هم در نظر گرفت. توزیع هوش رو معمولا توزیع نرمال در نظر می گیرن ( خود آزمون های هوش هم معمولا بر اساس توزیع با میانگین 100 و انحراف استاندارد 15 طراحی می شن) ولی این امکان وجود داره که تو کشورهایی مثل ایران که به دلایل مختلف میانگین هوش پایینی دارن، توزیع اصلا نرمال نباشه. در واقع ممکنه ما توزیعی با چولگی ( ترجمه skewness) زیاد داشته باشیم. اگه این طور باشه، اون وقت هم اهمیت استعدادیابی تو کشورمون خیلی بیشتر از کشورهای با توزیع نرماله و هم این که باید نوع آموزش یا مداخلمون رو برای گروه های آسیب پذیر تغییر بدیم و متمرکزتر و تخصصی ترش کنیم. گرچه این ها احتمالا آرزویی بیش نیست!
دقیقاً.
من تو پروژهٔ کوچک مشترکی که با پژوهش‌کدهٔ رویان داشتم؛ وقت معرفی پروژه بهمون دکتر بهاروند داشت از کارهایی که رویان می‌تونه در آینده بکنه می‌گفت و گفت: «طبق یافته‌ها، بهرهٔ هوشی شمالی‌ها از باقی کشور بیشتره. ما الان باید بفهمیم که این تفاوت صرفاً ژنتیکیه یا این که عوامل محیطی و تغذیه‌ای بهتر در اون مناطق باعث شده (رژیم غذایی شمالی‌ها متفاوته از باقی کشور)» این حرف نشون می‌ده نه‌تنها توزیع هوش در ایران نرمال نیست بلکه بعد از این همه سال هنوز کشور پولی صرف این نکرده که بفهمه آیا در تغذیهٔ کودکان باقی کشور مشکلی وجود داره یا نه که بهرهٔ هوشی پایین‌تری دارن یا نه.
سروش .
دقیقاً. راستش انقدر در این زمینه کم‌کار بودیم که حتی برام جای تعجب و شکر داره که دست‌کم می‌دونیم میانگین بهره‌ی هوشی شمالی ها از باقی کشور بیشتره. اگه نخوام بدبین باشم باید بگم به هر حال همیشه نقطه‌ی شروعی وجود داره و امیدوارم این نقطه‌ی شروع نزدیک باشه.

پ.ن. جالبه که دکتر بهاروند فقط پیج ویکی‌پدیای انگلیسی دارن و هنوز پیج ویکی‌پدیای فارسی براشون ساخته نشده!
آره برای منم جالب بود. امیدوارم یکی از دانش‌جویانی که تخصصش بایو هست بیاد و ترجمه کنه صفحه دکتر رو به فارسی.
صخره
ولی اقا این خیلی بی رحمانه اس که من انقدر دیر با این وبلاگ اشنا شدم.
سلام، خوش‌ اومدی.
ممنون : ).

امیرحسین
شاید اگه یه روزی یه نفر بگرده ببینه آیا هوش ریاضی با سایر هوش ها ارتباطی هم داره جالب میشه. واقعا شهودی ندارم اگه هوش ریاضی باشه بقیه بالاترن یا پایین تر.

جدا از این ها چند سال پیش یادمه از داداشم که فکر کنم 11 سالش بود (کلاس ششم اینا بود) این آزمون رو گرفتم و خب شده بود کند ذهن متاسفانه. البته خب نباید تو اون سن شاید آزمون می داد. خلاصه هیچی نگفتم و رفتم سر یه کار دیگه یک ساعت بعد وقتی رفتم پیشش می دیدم آزمون رو 2 3 باری داده و حالا نتیجش 140 شده بود! و خلاصه این خاطره از تقابل تلاش و هوش برام موندگار شد.

جالب بود واقعا دمت گرم :)
اون آزمون برای سنین مختلف فرق می‌کنه و توی ورودی‌هاش باید سن رو هم بخواد. و نباید سوالاتش هم تکرار بشه در آزمون‌های بعدی. یعنی اگه ایده سوالات تکراری باشه آزمون بعدیه قابل قبول نیست.
اکثر سایت‌های اینترنتی مخصوصا ایرانی نوع استانداردی رو ارائه نمی‌دن. بعضی از ایرانی‌ها که به نظر یه چیز من درآوردی با یه نتیجه من در آوردی رو می‌دن بیرون.

یه آزمون بهتر برای تشخیص بهرهٔ هوشی هست که چون دم و دست‌گاه زیاد داره آنلاینش نیست و دست روان‌سناساست.


قربانت.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
سرندیپیتی تنها نام شخصیت صورتی کارتون جزیرهٔ ناشناخته نیست!
«serendipity» کلمه‌ای انگلیسی، با پیشینه ایرانیست که به یافته‌ای نیکو به صورت ناگهانی اشاره دارد. دست‌آوردی اتفاقی و مثبت که جوینده به دنبالش نبوده؛ اما به دستش آورده.
همان‌طور که بعضی آدم ها ناگهان خوشبخت می‌شوند.
همان‌طور که شاید شما یک روز سرندیپیتی خود را بیابید.


ذات متن برای خوانده شدن است؛ کپی بدون ذکر منبع مجاز می‌باشد