مسئله فلسطین در دنیای کوچک من

«درسته که این فلسطینی‌ها خودشون کاری نکردن اما اجداد این عرب‌ها اجداد من رو کشتن و از خاکشون بیرون کردن. پس ما حالا حق داریم اون‌ها رو بیرون کنیم تا خاکمون رو پس بگیریم».

یک روز هست که مغزم از شنیدن این صحبت سوت می‌کشد. فقط می‌توانم سکوت کنم. حکم بی‌خانمان کردن ملیون‌ها کودک و نوجوان بی‌خبر از تاریخ را با این بهانه داد و راضی بود. این گفته آنقدر وحشیانه‌ است که نمی‌خواهم حتی برای نادرستی‌اش دلیل بیاورم. گاهی اما از فکرم می‌گذرد با این منطق باید کل ترکیه را تخلیه کنیم چون آن خاک مال ترک‌ها نبود. آمریکا چه؟ روی خاک و خون سرخ‌پوستان بنا شده.

با دوست مصری‌ام که درباره فلسطین حرف می‌زدم گفت که گرچه ماجرا دردناک است، اما دیگر اهمیتی به مسئله فلسطین نمی‌دهد. گفت «دیگه عرب‌ها براشون مهم نیست داداش، می‌دونی درسته که تلخه که بی‌خونه و خاک شدن، ولی عوضش تو هر کشوری که بخوان می‌تونن راحت شهروندی بگیرن. چند سالی که قطر زندگی کردم دیدم فلسطینی‌ها از وضع خوب‌های قطرن. راستشو بخوای بیشتر عرب‌ها هم از فلسطینی‌ها زیاد خوششون نمی‌یاد. می‌دونم چیزی که گفتم جای درد بی‌خانمانیشون رو نمی‌گیره، فقط خواستم توضیح بدم چرا عرب‌ها دارن کمتر اهمیت می‌دن بهشون. فعلاً مصر و بحرین و... با اسرائیلی‌ها دوست شدن. بقیه هم به زودی می‌شن. باید شل کرد».

امروز به محل تظاهرات فلسطینی‌ها رفته بودم. تکه مقوایی دیدم که برای شعار، رویش جمله‌ای را منسوب به مالکوم‌ اکس کرده بود*: «هر کسی که آزادی را از تو می‌گیرد، لایق یک رویکر صلح‌جویانه نیست». داشتم با خودم فکر می‌کردم که این شعارها چقدر بی‌هوده بوده. زور حرفش را زده. زور تا حدی قوی است که کاری می‌کند دیگران بگویند وضع فلسطینی‌ها آنقدر هم بد نیست چون می‌توانند جاهای دیگر شهروندی بگیرند.

پ.ن*: من مطمئن نیستم این جمله از مالکوم باشد. شاید باشد و شاید هم نه. تنها روی مقوا نام او نوشته شده بود.

آواتار
۱۷ می ۰۰:۳۱ امیلی :)
خونم به جوش اومد وقتی مصاحبه ی مردم اسراییل رو دیدم که یکیشونم همینی که اول پست گفتین رو گفت.
جامعه ی عربی هم اگه اندازه ی جامعه ی غربی که حسابی اسراییلو حمایت میکنه، پشت فلسطین بود الان جنگی نبود احتمالا
آواتار
خدایا. این دیگه چه استدلالیه؟
انیمه Attack on titan رو دیدین؟ چند وقت پیش بخش اول فصل آخرش پخش شد. و کلا تمامش درباره‌ی زیر سوال بردن همین جمله بود و به نظرم خوب تونسته بودن نشونش بدن.
آواتار
۱۷ می ۰۴:۰۸ نیمچه مهندس ...
از وقتی با بالفور آشنا شدم و فهمیدم سرآغاز تمام این جنگ و دولت یهودی از کجاست هم خنده ام میگیره،هم حرص میخورم و هم عصبانی میشم.به طرز مسخره ای همه چیز احمقانه اس و بله،روا نیست کسی به خاطر کاری که اجدادش کردن تنبیه بشه.
شاید مصر و بحرین هم به این نتیجه رسیدن که نمیخوان کاری رو بکنن که دولت های قبلی شون کرده،که با اسرائیل دوست شدن.
آواتار
۱۷ می ۰۸:۱۴ ^_^ khakestari
حقیقتا من دانش سیاسی و جغرافیایی ندارم اما برای اینکه دلت به درد بیاد و کمی انسانیت باقی مونده ته وجودت بیدار بشه اصلا لازم به دانش سیاسی و جغرافیایی نداری، کافیه کمی سوشال مدیا رو اسکرول کنی، با دیدن عکس ها ادم متاثر میشه.

میدونی از همه چی دردناک تر هست؟
اینکه رسانه های به اصطلاح ازاد اونور ابی به طرز خیلی مزخرفی خبر رو پوشش میدن.
آواتار
فلسطین یک کلمه است یک کلمه از کتابی که باید درباره انسان نوشت.
به قولی:
بهم بگو موضعت درباره مسئله فلسطین چیست تا بگویم چطور آدمی هستی.
آواتار
۲۱ می ۰۹:۳۶ شیرین عبادی
نفهمیدم بالاخره واکنشت به این مسئله ت چیه.
تو این پست صحبت از واکنشی نشده. چه واکنشی می‌تونم داشته باشم؟
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
سرندیپیتی تنها نام شخصیت صورتی کارتون جزیرهٔ ناشناخته نیست؛ «serendipity» واژه‌ای انگلیسی با پیشینه ایرانیست که به یافته‌ای نیکو به صورت ناگهانی اشاره دارد. دست‌آوردی اتفاقی و مثبت که جوینده به دنبالش نبوده، اما به دستش آورده.
همان‌طور که بعضی آدم ها ناگهان خوشبخت می‌شوند، همان‌طور که شاید شما یک روز سرندیپیتی خود را بیابید.

پ.ن: واژه سرندیپیتی از واژه ایرانی سرندیپ ساخته شده. سرندیپ به معنای سریلانکایی است.


ذات متن برای خوانده شدن است؛ کپی بدون ذکر منبع مجاز می‌باشد.